پیش‌بینی برداشت ۱۵۰۰ تُن سیب از باغ‌های خراسان جنوبی

به گزارش نسیم قاین؛ مدیر امور باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان جنوبی گفت: امسال پیش‌بینی می‌شود هزار و ۵۰۰ تُن سیب درختی از باغ‌های خراسان جنوبی برداشت شود.

درویشی افزود: سطح زیرکشت سیب درختی در خراسان جنوبی ۲۰۵.۶ هکتار است و شهرستان قاینات با ۱۲۰ هکتار، بیشترین سطح زیرکشت این محصول را در استان به خود اختصاص داده است.

وی افزود: عملکرد متوسط باغ‌های سیب درختی خراسان جنوبی حدود ۷.۵ تن در هکتار است و مهم‌ترین ارقام کشت شده شامل لبنانی زرد و قرمز، گلاب عباسی و برخی ارقام محلی است.

مدیر امور باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان جنوبی گفت: برداشت ارقام تابستانه و زودرس از اواخر خرداد تا اواخر تیرماه انجام می‌شود و ارقام میان رس و دیررس نیز از اواخر مرداد تا اواسط مهرماه برداشت می‌شود.

درویشی خشکسالی و تغییرات اقلیمی، افزایش هزینه نهاده‌های کشاورزی از جمله کود و سم و قدیمی بودن باغ‌ها را از مهم‌ترین عوامل موثر بر تولید سیب در خراسان جنوبی برشمرد و افزود: تداوم خشکسالی شدید در سال‌های اخیر آسیب زیادی به محصولات باغی وارد کرده است.
 
وی گفت: از مهم‌ترین مشکلات باغداران سیب می‌توان به خشکسالی، گرانی نهاده‌ها و کمبود تسهیلات اشاره کرد که استمرار این شرایط، تولید محصولات سردسیری را با محدودیت مواجه می‌کند.

مدیر امور باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان جنوبی درباره آفات باغ‌های سیب نیز گفت: کنه، کرم سیب و انواع شته از مهم‌ترین آفات این محصول در استان هستند و در حال حاضر بیماری خاصی در باغ‌های سیب گزارش نشده است.

درویشی با اشاره به اقدامات انجام شده برای افزایش عملکرد و کیفیت محصول افزود: اجرای برنامه‌های الگویی تغذیه، هرس و کنترل آفات در سطح باغ‌های خراسان جنوبی، همچنین برگزاری کارگاه‌ها و کلاس‌های آموزشی برای باغداران از جمله برنامه‌های ترویجی در این زمینه است.

 وی گفت: ۳۰ درصد تولید سیب خراسان جنوبی به خارج از استان ارسال می‌شود که استان‌های خراسان رضوی، سیستان و بلوچستان و یزد از مقصد‌های مهم این محصول هستند.

مدیر امور باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خراسان جنوبی درباره برنامه‌های جهاد کشاورزی برای باغ‌های سیب گفت: توسعه باغ‌های سیب در مناطق مستعد کوهپایه‌ای با استفاده از ارقام تجاری و جایگزینی ارقام محلی و درختان مسن در دستور کار است، اما در شرایط کنونی اولویت سازمان، اصلاح و نوسازی باغ‌های قدیمی، حفظ باغ‌های موجود و ارتقای کمی و کیفی باردهی آنهاست.